ไม่ได้อัพเรื่องราวมานาน...ก็เพราะมันไม่มีเรื่องราววนเวียนกับเพื่อนกอไก่เท่าไหร่

วันนี้ว่างพอให้ความรู้สึกตกตะกอนนอนก้น...พอจะจับความมาเขียนได้

หลายวันก่อนทราบข่าวจากจุ๋ม ณ รพ กรุงเทพ

ว่าคุณม่เฮียดูดนอนป่วยอยู่ก็เลยรุดไปเยียมเยียน

เห็นดูดแล้วก็นับถือในหัวใจอันแข็งแรงของมัน

ความรักที่มีต่อแม่คงมีมากจนเรารับรู้ได้ในสายตาและเสียงลมหายใจของดูด

แต่รักของดูดไม่เหนี่ยวรั้งไว้กับตัว กลับวางไว้บนความสุขของแม่อย่างเต็มเปี่ยม

ฟังเหมือนง่าย...แต่เรารู้ว่า...โคตรยากเลย

นับถือหัวใจแกจริงๆ

แล้วพลังนี้มั้งที่ทำให้แม่อาการดีวันดีคืนขึ้น(แอบถามจากคุณหมอเจ้าของไข้มา)

พวกเราขอเป็นพลังใจให้ดูดเพื่อส่งต่อให้คุณแม่อีกทีนะจ๊ะ

ยังมีอีกหลายคนที่เราสามารถยกมือไหว้ใจมันได้

นิด อิ๋ว...ตอนนี้เวลาเราเจออะไรยากๆ หน้าแกสองคนจะโผล่มาเสมอ

เรารู้ว่าหลายเรื่องจะผ่านไปได้ แม้มันจะไม่ง่ายนัก

แต่บทพิสูจน์ที่มีตัวตนของแกสองคน...มักทำให้ฉันมีแรงเสมอ

แล้วอีกคนที่เรารู้ว่าใจแข็งแรงเกินกว่าภาพขำฮาที่แสดงออกมาก็คือ น้อย

นอกจากเข็มแข็งเพื่อตัวเองแล้ว...พลังเธอยังมีล้นออกมาเผื่อแผ่ให้คนอื่นเสมอ

แน่นอนแหละ...ฉันคงใช้บริการเธอบ่อยสุดแล้วในบรรดาเพื่อนฝูง

แต่ฉันกลับไม่เคยได้เห็นว่าเธอจะอ่อนแรงลงเมื่อใดเลย

แม้วันที่เหมือนจะลมแรงเสียเหลือเกิน..เธอก็ยังคงนิ่งได้..จนฉันไหวแทน

คงมีอีกหลายคนที่เราระลึกถึง...แต่ไม่ได้เอ่ยถึง

หลายคนคงอยากเก็บความเป็นวีรบุรุษวีรสตรีไว้กับตัว

เราเลยขอให้นับถือน้ำใจอย่างเงียบๆ ไว้ตรงนี้เช่นกันนะจ๊ะ

ฝากไว้สำหรับลิงค์ตรวจสุขภาพตนเองง่ายๆ บนเน็ท

http://www.doctordiag.com/Medical/default.aspx#howtouse

เพราะก่อนใจจะแข็งแรง...ตัวคงต้องแข็งแรงก่อนนะจ๊ะ